Duvarlar ve işaretler: labirenti kendin çizmek

Güncelleme:

Bir labirentin duvarları gizlidir, ama çözdükçe onları kendin çizebilirsin. İşaretlemek bedavadır, hiçbir zaman bir cana mal olmaz ve sayılarla dolu bir tahtayı yürüyebileceğin bir haritaya çevirir.

Bir kenara üç dokunuş

İki taş arasındaki her kenar senden bir not taşıyabilir. Üç durumu sırayla geçmek için dokun:

  1. Bir kez: kendi duvarın. Adanın duvarı sayıların rengi olan kremle, ortasında kehribar bir çizgiyle çizilir; böylece oyunun sana gösterdiği bir duvardan ayırt edersin.
  2. İki kez: noktalı bir işaret. Kenarın üzerinde düz yatan üç kısa krem çizgi: "Burası açık gibi".
  3. Üç kez: hiçbir şey. Kenar yeniden temiz.
Lina'nın durduğu başlangıç taşının yakın çekimi: sağ kenarında kehribar çizgili krem renkli bir duvar, alt kenarında üç kısa krem çizgi.
  1. Kendi duvarın (bir dokunuş).
  2. Noktalı bir işaret (iki dokunuş).

Kendi duvarın seni neden korur

Kahramanın için senin duvarın bir duvardır. Arkasındaki taşa dokunursan hiçbir şey olmaz: duvar yanıp söner, kahraman ona doğru eğilip geri döner ve yumuşak bir tık sesi duyarsın. Hiçbir adım sayılmaz, hiçbir can gitmez ve hiçbir şey ortaya çıkmaz. Kahramanın bir sıra ya da sütun boyunca kendi kendine yürürken senin duvarının önünde durur.

İşaretlemenin amacı bu: bir duvarın bir yerde olması gerektiğini çözdüğünde onu işaretle; parmağının bir kayması orada sana asla bir cana mal olmaz.

Noktalı işaret hiçbir şeyi değiştirmez

Noktalı bir işaret senin için bir nottur, oyun için değil. Kahramanın onu her kenar gibi geçer: gerçekten açıksa içinden adım atar, orada yine de gizli bir duvar varsa ona çarpar ve bir can kaybedersin. Açık olduğunu kanıtladığın ama henüz yürümediğin kenarlar için kullan.

Taşların arasına dokunmak

İki taşın arasındaki ince çizgiyi tam tutturman gerekmez. Her kenarın iki yanında bir taşın dörtte birinden biraz fazla genişlikte bir bant var; oraya dokunmak kenarı işaretler, bir taşın ortasına dokunmak ise kahramanını hareket ettirir. Bir köşenin yakınında dört kenar alanı eşit paylaşır.

Oyunun kendi hata ayıklama görünümüyle dokunma alanlarını gösteren 2. bölüm: her taşın ortası sarı ya da yeşil renkte, dikey kenarlar boyunca bantlar macenta, yatay kenarlar boyunca bantlar camgöbeği, köşelerde elmas biçimlerinde buluşuyor.
5×5'lik bir tahtanın dokunma alanları, oyunun kendi hata ayıklama görünümünün boyadığı haliyle. Taşların ortaları kahramanı hareket ettirir; macenta ve camgöbeği bantlar kenarları işaretler.

Oyunun sana gösterdiği duvarlar ve geçitler

Bazı kenarlar kesinleşir ve onları artık işaretleyemezsin:

Başlangıç taşının yakın çekimi: sağ kenarında, çarpılarak bulunmuş koyu renkli bir taş duvar.
Bulunmuş bir duvar.
İki ipucundan sonra başlangıç taşının yakın çekimi: sağ kenarında koyu bir taş duvar ve alt kenarında üç küçük altın ayak izi.
Bir ipucu bir duvar ve bir geçit gösterdi.

Bir ipucu, üzerinde kendi işaretin olsa bile kahramanının yanındaki bir kenarı açar: gerçek, tahminin yerini alır. Kazandığında, bulamadığın her duvar sonuçlardan önce bir an gösterilir.

İyi bir alışkanlık

Önce işaretle, sonra yürü. Her adımdan önce kenarın kanıtlanmış açık olup olmadığını sor: bir sayıyla, ayak izleriyle ya da elediğin bir duvarla. Yalnızca olası ise, onu kesinleştiren başka bir sayı ara. Sayıları okumak, akıl yürütmeyi gerçek bir tahtada gösteriyor.